Jakie niebezpieczne pasożyty mogą żyć pod ludzką skórą?

Pasożytnicze choroby skóry stanowią osobną grupę patologii wywoływanych przez stawonogi lub robaki. Pasożyty mają negatywny wpływ na organizm - wywołują podrażnienia, zatrucia produktami przemiany materii i uczulenie (zwiększona wrażliwość na alergeny). Kiedy pasożyty podskórne namnażają się, pojawiają się skargi na swędzenie, wysypkę i zatrucie.

Objawy pasożytów podskórnych u ludzi

Pasożyty na ludzkiej skórze należą do grupy chorób zakaźnych. Ale w praktyce medycznej patologie zakaźne i pasożytnicze są rozdzielone, ponieważ te pierwsze są wywoływane głównie przez organizmy jednokomórkowe, a drugie przez organizmy wielokomórkowe. Patogeny skórne dzielą się na trzy kategorie:

  • Stawonogi to protostomy pokryte chitynowym naskórkiem. W 90% przypadków na skórę wpływają tylko 2 przedstawiciele tego typu organizmów - świerzbowiec i świerzbowiec (Demodex).
  • Robaki to robaki pasożytujące na skórze nie tylko ludzi, ale także wielu zwierząt. Według WHO co druga osoba na Ziemi zaraża się co roku inwazją robaków pasożytniczych. Do często identyfikowanych pasożytów podskórnych zaliczają się schistosomy i tasiemce.
  • Larwy much to organizmy pasożytujące na ludzkiej skórze, zanim osiągną dojrzałość płciową.
Lekarz konsultuje pacjenta z objawami pasożytów podskórnych

Pasożyty podskórne powodują różne choroby, dlatego ich objawy kliniczne są bardzo zróżnicowane.

Wągrzyca

Wągrzyca skóry to robaczyca wywoływana przez tasiemca wieprzowego (tasiemca). Zakażenie następuje poprzez spożycie wody i pożywienia zawierającego larwy robaków. Pasożyty w ludzkiej skórze tworzą jamy z gęstą włóknistą torebką, wewnątrz której rozwijają się larwy tasiemca.

Objawy wągrzycy:

  • guzopodobne zagęszczenia skóry;
  • pokrzywa;
  • swędzenie skóry;
  • zwiększenie liczby leukocytów we krwi.

W 90% przypadków pasożyty atakują skórę dłoni, klatki piersiowej i górnej części ramion.

Schistosomatoza

Chorobę pasożytniczą wywołują schistosomy, pasożyty przywry, które mogą żyć nie tylko w skórze, ale także w narządach układu moczowo-płciowego i pokarmowego. Podskórne robaki wydzielają toksyny, więc schistosomatozie towarzyszą ciężkie reakcje alergiczne i zatrucie. Pasożyty są powszechne w Azji, Ameryce Łacińskiej i Afryce.

Schistosomy przenikają przez skórę podczas pływania w zanieczyszczonych zbiornikach wodnych lub prania ubrań w zanieczyszczonej wodzie. O uszkodzeniu organizmu przez pasożyty świadczy:

  • miejscowy obrzęk skóry;
  • zaczerwienienie;
  • wysypki punktowe.

Pasożyty wydzielają szkodliwe substancje, dlatego pacjenci skarżą się na gorączkę, nadmierne pocenie się, bóle stawów i dreszcze.

Chirurdzy wykonują operację, aby wyeliminować zwężenie moczowodów z powodu schistosomatozy

Schistosomatoza może być leczona lekami tylko we wczesnych stadiach. W przypadku zakażenia narządów wewnętrznych przez pasożyty obserwuje się zwężenie moczowodów, które można wyeliminować jedynie chirurgicznie.

Miaz

Muszyce to choroby pasożytnicze wywoływane przez larwy much. Larwy much z rodzaju Wohlfahrtia i Chrisomyia najczęściej spotykane są na ludzkiej skórze. Pasożyty mają destrukcyjny wpływ na:

  • naskórek;
  • skóra właściwa;
  • tkanka podskórna;
  • mięśnie.

Podobnie jak wiele innych pasożytniczych chorób skóry, muszyca w początkowej fazie objawia się swędzeniem. Kiedy tkanki podskórne ulegają zniszczeniu, pojawiają się skargi dotyczące:

  • nieznośny ból w dotkniętych obszarach;
  • podwyższona temperatura;
  • złe samopoczucie;
  • bóle głowy;
  • stan omdlenia.

Pasożyty pozostają w stadium larwalnym nie dłużej niż 6 dni. W tym czasie wykonują wiele przejść pod skórą, co zwiększa ryzyko infekcji i niebezpiecznego powikłania – gangreny.

Filarioza

Czynnikami wywołującymi chorobę robaków są filarie - przedstawiciele nicieni (glisty). Pasożytują w naczyniach limfatycznych i pod skórą w warstwie tłuszczowej. Robaki z rzędu Filariata żyją głównie w:

  • Azja Południowa;
  • Afryka;
  • Ameryka Środkowa.

W zależności od lokalizacji zmian, patogenu i objawów wyróżnia się następujące typy nacieków nitkowatych skóry:

  • onchocerkoza;
  • mansonelloza;
  • lojaza

Źródłem zakażenia jest osoba zakażona filariozą. Larwy robaków przenoszone są przez muszki Simulium, które żyją w pobliżu zbiorników wodnych. Larwy dostają się do organizmu podczas octu. Robaki pod ludzką skórą krążą przez naczynia limfatyczne i dostają się do powierzchniowych warstw skóry właściwej.

Lekarz ostrzega, że ​​filarioza prowadzi do zaostrzenia dermatoz

Pasożyty zatruwają organizm pacjenta, co prowadzi do zaostrzenia dermatoz, depigmentacji i zwiotczenia skóry.

Objawy filariozy:

  • gorączka;
  • swędzenie skóry;
  • peeling;
  • wysypki guzkowe;
  • owrzodzenia na ciele;
  • pogrubienie skóry;
  • zanik naskórka.

Dracunculoza

Inwazję robaków pasożytniczych wywołuje robak gwinei – nicienie pasożytujące w warstwie tłuszczowej pod skórą i tkance międzymięśniowej. Zakażenie następuje podczas picia wody z cyklopami - mikroskopijnymi skorupiakami, które są pośrednimi nosicielami glisty.

Pasożyty pod skórą wydzielają wydzielinę, która wywołuje stany zapalne i pseudofuruncles. Dracunculosis objawia się następującymi objawami:

  • obrzęk twarzy;
  • pokrzywa;
  • swędząca skóra;
  • mdłości;
  • kneblowanie;
  • obrzęk stawów;
  • zapalenie węzłów chłonnych.
Ekstrakcja robaka morskiego z pęcherza skórnego

W miejscu wyłaniania się samicy z powierzchni ciała pojawia się zagęszczenie, które przekształca się w pęcherz. Po kilku dniach otwiera się ranę i w ranie pojawia się pasożyt.

Demodetyczny świerzb

Chwastnica zwyczajna (Demodex) to mikroskopijny roztocz Demodex folliculorum i Demodex brevis, wywołujący choroby z grupy akarioz. Pasożyty żyją w organizmie ponad 90% populacji, ale tylko u niektórych osób powodują nużycę. Aktywne rozmnażanie kleszczy jest wywoływane przez:

  • chroniczny stres;
  • hipowitaminoza;
  • nadmierna produkcja łoju;
  • łojotokowe zapalenie skóry;
  • stany niedoborów odporności.

Charakterystyczne objawy nużycy:

  • zaczerwienienie twarzy;
  • różowe pryszcze;
  • silny swędzenie;
  • obrzęk;
  • nadmierne wydzielanie sebum;
  • formacje guzkowe.
Roztocze Demodex infekujące ludzką skórę

W przypadku zarażenia powiek przez pasożyta obserwuje się utratę rzęs, obrzęk skóry i ropienie w kącikach oczu. Jeśli leczenie zostanie opóźnione, nużycę powikłane jest zapalenie powiek i spojówek.

Świerzb

Chorobę wywołuje antropofilny świerzbowiec Sarcoptes scabiei. Źródłem zakażenia pasożytniczego jest osoba chora. Zakażenie następuje poprzez kontakt dotykowy z nosicielem lub użycie przedmiotów skażonych pasożytami. Kleszcze żyjące pod skórą aktywnie składają jaja. Dlatego pacjenci skarżą się na silny świąd, który nasila się w godzinach wieczornych.

Na obecność pasożytów w organizmie wskazuje:

  • wysypki w okolicy pępka;
  • na skórze szarawe linie o długości 5-8 mm;
  • pojedyncze czerwone plamy na twarzy;
  • małe grudki lub pęcherzyki;
  • drapanie z powodu silnego swędzenia.

Ruch pasożytów pod skórą prowadzi do zwiększonego swędzenia. Świerzb jest wyraźnie widoczny pod lupą. Na końcu każdego z nich znajdują się małe bąbelki, w których kleszcz składa jaja.

Inne niebezpieczne pasożyty

Choroby skóry wywołane przez pasożyty mogą powodować powikłania na innych narządach. Opóźnione leczenie prowadzi do zatrucia odpadami robaków, kleszczy, larw much itp. Toksyczne obciążenie organizmu zaburza funkcjonowanie układu odpornościowego. Dlatego przedwczesna eliminacja infekcji pasożytniczych jest obarczona chorobami autoimmunologicznymi - łuszczycą, pęcherzycą.

Najczęstsze choroby skóry:

  • Dirofilarioza jest patologią wywoływaną przez robaki z rodzaju Dirofilaria. U mieszkańców Europy częściej diagnozuje się postać podskórną, która objawia się zgrubieniem skóry właściwej, wysypką guzkową, łysieniem i licznymi owrzodzeniami na ciele.
  • Anxilostomoza to geohelmintoza wywoływana przez nicienie tęgoryjce. Larwy pasożyta lokalizują się głównie w skórze stóp i nóg, powodując obrzęk, zaczerwienienie i silny świąd.
  • Borelioza jest patologią zakaźną przenoszoną przez kleszcza ixodid. Objawia się rumieniem wędrującym – swędzeniem skóry, pierścieniowatymi plamami na ciele, łuszczeniem się.
Pacjentka z objawami infekcji pasożytniczej zgłosiła się do dermatologa

Nicienie i inne pasożyty mogą żyć w organizmie człowieka przez dziesięciolecia, powodując choroby serca, płuc i innych ważnych narządów. Dlatego przy pierwszych oznakach infekcji pasożytniczej należy skonsultować się z lekarzem – dermatologiem lub parazytologiem.

Leczenie pasożytniczych chorób skóry

Strategia leczenia zależy od rodzaju pasożytów i obecności powikłań. Niektóre choroby można leczyć farmakologicznie, inne można wyeliminować wyłącznie operacyjnie.

Lokalne środki zaradcze

Usuwanie pasożytów preparatami miejscowymi jest skuteczne tylko w przypadku obecności pasożytów w tkance podskórnej.

Rodzaje chorób pasożytniczych Zasada działania leków zewnętrznych
nużyca hamują rozmnażanie się chwastów
świerzb działają toksycznie na mikroskopijne roztocza, niszczą komórki nerwowe pasożytów
muszyca zniszczyć larwy, zapobiec dalszym uszkodzeniom skóry i włókien
drakunculoza eliminować objawy pasożytniczych dermatoz poprzez hamowanie czynności życiowej stawonogów i robaków pasożytniczych

Miejscowe leczenie wągrzycy, filariozy i schistosomatozy jest nieskuteczne. Aby zapobiec ropnym powikłaniom, przepisywane są lokalne środki antyseptyczne. Aby wyeliminować stany zapalne, stosuje się maści glikokortykosteroidowe.

Tabletki

Jeśli lokalne środki zaradcze są nieskuteczne i występują zmiany w narządach wewnętrznych, przepisywane są ogólnoustrojowe leki przeciwpasożytnicze.

Rodzaje chorób pasożytniczych Zasada działania leków ogólnoustrojowych
wągrzyca powodować skurcze mięśni pasożytów, co prowadzi do trwałego paraliżu i śmierci dorosłych pasożytów w skórze
schistosomatoza niszczą zewnętrzne skorupy i powodują paraliż robaków, co prowadzi do ich śmierci
muszyca środki przeciwpasożytnicze hamują dalszy rozwój pasożytów
filarioza zakłócają przewodzenie impulsów nerwowych w warstwie mięśniowej, powodując paraliż i śmierć pasożytów
drakunculoza osłabiają robaki, działają toksycznie na ich układ nerwowy

Leczenie nużycy i świerzbu tabletkami jest nieskuteczne, co wynika ze specyfiki cyklu życiowego roztoczy.

Metody chirurgiczne

Pojedyncze pasożyty usuwa się chirurgicznie spod skóry. W zależności od wskazań operacje wykonywane są w trybie stacjonarnym lub ambulatoryjnym w znieczuleniu miejscowym. U pacjentów z muszycą rany przemywa się środkami antyseptycznymi, a następnie usuwa się robaki za pomocą specjalnego zacisku lub pęsety. Jeżeli część pasożyta pozostaje w skórze, należy ją rozciąć w celu usunięcia robaka. Zapobiega to gniciu tkanki.

W zaawansowanych postaciach filariozy wykonuje się operacje mające na celu przywrócenie przepływu limfy:

  • dermatofasciolipektomia;
  • zespolenie limfatyczne;
  • tunelowanie w obrzęku limfatycznym.
Maść antybakteryjna do stosowania po chirurgicznym usunięciu pasożytów podskórnych

Aby wykluczyć wtórne infekcje, operowane obszary skóry leczy się maściami przeciwbakteryjnymi.

Zapobieganie infekcjom

Pasożyty ludzkiej skóry powodują poważne powikłania, z których część jest nieodwracalna. Aby zapobiec zakażeniu pasożytniczymi robakami lub roztoczami, należy:

  • utrzymywać higienę osobistą;
  • dokładnie myj warzywa i owoce przed jedzeniem;
  • zapewniać kontrolę weterynaryjną kotów i psów domowych;
  • przejść rutynowe szczepienia;
  • powstrzymywać się od kąpieli w zbiornikach wodnych zakażonych pasożytami;
  • poddać się badaniom po podróży do krajów Ameryki Łacińskiej, Azji czy Afryki.

W początkowej fazie wiele chorób przebiega bezobjawowo. Dlatego mieszkańcy krajów o wilgotnym klimacie powinni co najmniej 2 razy w roku wykonywać immunoenzymatyczny test w celu sprawdzenia obecności pasożytów w organizmie. Terminowe leczenie infekcji pasożytniczych zmniejsza ryzyko powikłań zagrażających życiu.